Δεν ξέρω αν σας έχει συμβεί, αλλά δεν είναι ωραίο το συναίσθημα που σε πιάνει μερικές Κυριακές, όταν ξυπνάς και νιώθεις ότι η βδομάδα που έρχεται είναι μια εντελώς νέα, χωρίς υπολείμματα (κυρίως ψυχολογικής φύσεως); Όταν δεν έχεις ρε παιδί μου κάτι να σε κυνηγάει από την προηγούμενη, και ξέρεις πως σε περιμένουν ένα σωρό δημιουργικές και ενδιαφέρουσες ασχολίες! Σαν να κάνεις ένα "reboot" στον "υπολογιστή". Τον κλείνεις και τον ξανα-ανοίγεις, και είναι σαν καινούριος (άμα δεν τον έχεις ρημάξει).
ΟΚ, δεν είναι πάντα έτσι, πολλές φορές περιμένει ρουτίνα, αλλά εγώ με αυτό το συναίσθημα ξύπνησα σήμερα το πρωί και θέλησα να το μοιραστώ. Γιατί στην τελική η ζωή, παρά τις όποιες δυσκολίες, είναι ωραία. Όχι από μόνη της, εμείς την κάνουμε. Εμείς την κάνουμε εύκολη, εμείς την κάνουμε δύσκολη, εμείς την κάνουμε όμορφη, εμείς την κάνουμε άσχημη, είναι όλα στο μυαλό μας. Κι ας με έφτυσε ο Θ. που του είπα να πάμε για καφέ στη λιακάδα, δε χαλιέμαι.
Φιλιά.
ΟΚ, δεν είναι πάντα έτσι, πολλές φορές περιμένει ρουτίνα, αλλά εγώ με αυτό το συναίσθημα ξύπνησα σήμερα το πρωί και θέλησα να το μοιραστώ. Γιατί στην τελική η ζωή, παρά τις όποιες δυσκολίες, είναι ωραία. Όχι από μόνη της, εμείς την κάνουμε. Εμείς την κάνουμε εύκολη, εμείς την κάνουμε δύσκολη, εμείς την κάνουμε όμορφη, εμείς την κάνουμε άσχημη, είναι όλα στο μυαλό μας. Κι ας με έφτυσε ο Θ. που του είπα να πάμε για καφέ στη λιακάδα, δε χαλιέμαι.
Φιλιά.
1 σχόλιο:
Pes tou na pa na aftothei tou θ! Emeis perasame kai diskolotera! Vevaia afta pou grafeis esy perisotero copy paste apo arlekin akougontai para pragmatikothta!
Alla epeidi eimai filenada sou den tha sto xalasw... me xereis! :P Ante kalo reboot sou efxomai kai sintoma rixe kaie na Format giati travas kolimata! :P
Δημοσίευση σχολίου