Ωραίες οι μπουνιές που παίξαμε σήμερα με τον αδερφό μου. Ευτυχώς που μπήκε ο πατέρας μου στη μέση να μας χωρίσει γιατί μπορεί και να τις έτρωγα (είναι ντερέκι ζωή να 'χει). Η κατάσταση εδώ μέσα είναι δύσκολη. Δε χωράμε και δε "χωράμε" και δυστυχώς δεν υπάρχει θέληση για συνεννόηση. Τα ίδια και τα ίδια. Πάλι φωνές, πάλι τσακωμοί. Αναγνωρίζω ότι ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης το έχω εγώ, όμως δεν την μπορώ αυτή την κατάσταση. Anywayz. Όπως γράφει συνήθως στο τέλος ένας φίλος....
Be well
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
4 σχόλια:
Όχι και μπουνιές, φίλτατε, όχι και μπουνιές... ψυχραιμία και... κουράγιο;
Enai DeaR! mpounies tora? Eleolado! :p Xereis apo to kalo tis mitilinis! :P AxaXaXaXa! Ntireki aftos poia esy! Pou na ta vreite agapi mou o agonas gia ton ilio einai iperano olon! :P
xaxaxaxa panta kafstikos kai xioumoristas....
Nai nai panathemame! :P
Δημοσίευση σχολίου