Πήξιμο

Και όχι δε μιλάω για το γιαούρτι! :-)

Αγαπητό μου blog, sorry για το κλάσιμο εδώ και κάαααμποσες μέρες αλλα τρέχω και δε φτάνω! Επαγγελματικές υποχρεώσεις, σπουδές και ένα σωρό άλλα πράγματα κάνουν τις μέρες να κυλάνε σα νερό! Πριν καλά καλά το καταλάβω έχει περάσει άλλη μια βδομάδα! Όταν κοιτάς όμως πίσω και βλέπεις οτι κάποια από τα πράγματα που έκανες ήταν σημαντικά, κάποια εποικοδομητικά και κάποια πολύ όμορφα, τότε δε σου μένει παρά μια ευχαρίστηση και ένα γλυκό χαμόγελο! "Φτύστε" με, περνάω εκείνη τη φάση στη ζωή που έρχεται πολύ σπάνια, κατά την οποία όλα πάνε σχετικά καλά και έχουν μπει σε ένα δρόμο, αυτό το "too good to be true"! Φυσικά σ' αυτό συνέβαλλε και μια γλυκιά "εισβολή" των τελευταίων ημερών... Θα τα πούμε σύντομα ελπίζω! Φιλιά!

Reboot

Δεν ξέρω αν σας έχει συμβεί, αλλά δεν είναι ωραίο το συναίσθημα που σε πιάνει μερικές Κυριακές, όταν ξυπνάς και νιώθεις ότι η βδομάδα που έρχεται είναι μια εντελώς νέα, χωρίς υπολείμματα (κυρίως ψυχολογικής φύσεως); Όταν δεν έχεις ρε παιδί μου κάτι να σε κυνηγάει από την προηγούμενη, και ξέρεις πως σε περιμένουν ένα σωρό δημιουργικές και ενδιαφέρουσες ασχολίες! Σαν να κάνεις ένα "reboot" στον "υπολογιστή". Τον κλείνεις και τον ξανα-ανοίγεις, και είναι σαν καινούριος (άμα δεν τον έχεις ρημάξει).
ΟΚ, δεν είναι πάντα έτσι, πολλές φορές περιμένει ρουτίνα, αλλά εγώ με αυτό το συναίσθημα ξύπνησα σήμερα το πρωί και θέλησα να το μοιραστώ. Γιατί στην τελική η ζωή, παρά τις όποιες δυσκολίες, είναι ωραία. Όχι από μόνη της, εμείς την κάνουμε. Εμείς την κάνουμε εύκολη, εμείς την κάνουμε δύσκολη, εμείς την κάνουμε όμορφη, εμείς την κάνουμε άσχημη, είναι όλα στο μυαλό μας. Κι ας με έφτυσε ο Θ. που του είπα να πάμε για καφέ στη λιακάδα, δε χαλιέμαι.
Φιλιά.

Απόκριες

Το ωραία βραδιά απόψε....
Ε ναι λοιπόν! Είχα βγεί, και για ακόμη μια φορά συνειδητοποίησα πόσο αγαπώ κάποιους ανθρώπους. Περάσαμε εκπληκτικά, και καταλαβαμε και λίγο Απόκριες, καθώς τίποτε άλλο στην καθημερινότητα δεν μας το θυμίζει (ούτε η απροειδοποίητη διακοπή ρεύματος χτες το απόγευμα - ΔΕΗ sucks όπως και πολλοί άλλοι άλλωστε αλλά ας μήν το αναλύσουμε τώρα). Anyway, παραθέτω 3 τραγουδάκια με άρωμα από καρναβάλι στα οποία λικνιστήκαμε, τα οποία φέρνουν κέφι, αναμήσεις (και μια γλυκιά μελαγχολία στο τέλος αφου συνειδητοποιούμε οτι τα χρόνια περνάνε).

Euro 2008

"Ο μυστικός μου συνδυασμός είναι ένα μυστήριο για σένα
χρησιμοποίησε τη φαντασία σου, δεν είμαι εύκολη αλλά είμαι αληθινή"
Χεχε ΟΚ μπορεί σε μετάφραση να φαίνεται λίγο ανόητο αλλά οι ξένες γλώσσες δεν είναι για να μεταφράζονται. Πολύ καλή η Καλομοίρα, όσο περισσότερο βλέπω το βίντεο τόσο περισσότερο μου αρέσει. Δε θα ασχοληθώ με το να σχολιάσω και να βρω ατέλειες όπως κάνουν πολλοί, δεν είναι δουλειά μου άλλωστε. Όλη μου η θετική ενέργεια και καλή επιτυχία!

Πάμε Χαβάη!!!!

Λοιπόν ανακάλυψα χτες (Τσικνοπέμπτη) ένα τραγουδάκι όλα τα λεφτά!
Άλκηστις Πρωτοψάλτη - Πάμε Χαβάη. Είναι στον τελευταίο της δίσκο.
"Θωμά είσαι σπίτιιιιιιιιιιιιι; Γιατί σε παίρνω και μιλάαααααει!"
Ωραιότατη η βραδιά χτες παρεπιπτόντως! Ευχαριστώ ιδιαιτέρως όλους τους συντελεστές! Να 'μαστε καλά να περνάμε καλά συνέχεια! Πάω να συνεχίσω το διάβασμα τώρα. Τα φιλιά μου.

Άντε Πάλι.....

Ωραίες οι μπουνιές που παίξαμε σήμερα με τον αδερφό μου. Ευτυχώς που μπήκε ο πατέρας μου στη μέση να μας χωρίσει γιατί μπορεί και να τις έτρωγα (είναι ντερέκι ζωή να 'χει). Η κατάσταση εδώ μέσα είναι δύσκολη. Δε χωράμε και δε "χωράμε" και δυστυχώς δεν υπάρχει θέληση για συνεννόηση. Τα ίδια και τα ίδια. Πάλι φωνές, πάλι τσακωμοί. Αναγνωρίζω ότι ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης το έχω εγώ, όμως δεν την μπορώ αυτή την κατάσταση. Anywayz. Όπως γράφει συνήθως στο τέλος ένας φίλος....

Be well

Ουπς....

Την είχα κάνει την κοτσάνα....
Εμ καινούριος είμαι, δικαιούμαι ένα λαθάκι. Από λάθος επιλογή μπορόσουσαν να αφήσουν σχόλια μόνο όσοι είχαν διεύθυνση google. Το έφτιαξα. Πάω για νάνι. Τα λέμε.....